Beb Bakhuys

16-04-1909 Pekalongan, Nederlands-Indië   07-07-1982

clubs:   HBS Den Haag, ZAC Zwolle, VVV Venlo
interlands:   23x 1928 t/m 1937

Bakhuys werd geboren in Nederlands-Indië maar verhuisde als jongen naar Den Haag. Daar debuteerde hij in 1925 in het eerste elftal van landskampioen HBS. Vanaf 1927 kwam hij uit voor Z.A.C. uit Zwolle, waar hij als pupil ook voor had gespeeld. In deze dagen bezocht hij als jongen de Tuinbouwschool in het Drentse Frederiksoord, en speelde hij af en toe onder een valse naam mee bij de plaatselijke voetbalclub Old Forward. Lid van deze club werd hij echter nimmer. Een jaar later speelde hij zijn eerste interland, tegen Italië.

Na een mislukte poging in Nederlands-Indië carrière te maken keerde hij in 1933 terug in Zwolle. Bakhuys presteerde ondertussen het onmogelijke in Zwolle; bijna in zijn eentje schopte hij ZAC terug de eerste klasse in. Daarna werd hij een vaste kracht in Oranje. In zijn eerste interland na zijn terugkeer, op 11 maart 1934 tegen België, scoorde hij zijn meest beroemde goal; een vallende kopbal. Een dergelijk doelpunt wordt in Nederland nog altijd een goal à la (Beb)Bakhuys genoemd. Tot 1936 speelde Bakhuys 23 interlands, waarin hij maar liefst 28 keer scoorde. In de jaren '30 was hij één van Nederlands meest populaire sportmensen.

Nadat Bakhuys begon met voetballen voor VVV uit Venlo is hij een sigarenzaak begonnen. Deze sigarenzaak werdhem door de club ter beschikking gesteld. Volgens de KNVB riekte dit naar betaling, en werd Bakhuys niet meer als amateur beschouwd en geschorst als lid. Dit leverde een grote rel op, waarbij naar verluidt de politie het huis van Bakhuys is binnengevallen en de speler zijn huis uit sleepte. Daarna vertrok Bakhuys in 1937 naar Frankrijk, waar hij bij FC Metz profvoetballer werd. De KNVB, erop gebrand om de amateurstatus in het Nederlandse voetbal te behouden, schorste de sterspeler ook per direct voor het Nederlands elftal. Tussen de KNVB en Bakhuys is het nooit meer goed gekomen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij een tijd tewerkgesteld in Leipzig. Na de oorlog speelde hij nog twee jaar in Frankrijk. Zijn voetbalcarrière beëindigde hij bij Metz in 1947. Daarna verhuisde hij weer naar Nederland. Na een periode van ziekte ging hij werken bij het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen in Rijswijk. Ook werd hij medewerker van het televisieprogramma Sport in beeld, de voorloper van Studio Sport.

Bakhuys bleef tot zijn 38ste prof, in 1947 keerde hij voorgoed terug in Nederland. Het bleef hem echter relatief slecht gaan. Zijn maatschappelijke carrière bleef er eentje van vallen en opstaan, zijn gezondheid werd zo slecht dat hij moest worden opgenomen in het sanatorium vanwege tuberculose. Na zijn herstel - twee jaar later - werd er een baantje voor hem geregeld bij het Centraal Bureau Rijvaardigheid, bij de televisie was hij medewerker bij Sport in Beeld. De zieke Beb Bakhuys deed wat terug door via de AVRO een actie te ontketenen ten behoeve van televisietoestellen in sanatoria. Voor de schoen van Bakhuys werd een actie die later wedstrijden van de oud-internationals omvatte, alles voor het goede doel. Beb Bakhuys overleed in 1982 op 73-jarige leeftijd.

  Bronnen | Disclaimer | Wat is Voetbal Legends? |